Miasto - Tygodnik Koszaliński

Barwy narodowe, czyli flaga państwowa

Flaga państwowa to jeden z symboli suwerenności państwa. Stosuje się terminy flaga narodowa i państwowa. Narodowa jest tam, gdzie pojęcie narodu utożsamia się z ogółem obywateli jednego państwa. Użycie drugiego terminu jest częstsze w państwach wielonarodowościowych.

Flagi mają najczęściej kształt prostokątny. Tylko Watykan i Szwajcaria mają flagę kwadratową, zaś Nepal z trzema szpicami. Choć w użyciu są podstawowe kolory – nie ma dwóch jednakowych flag, choć czasem różnią się tylko układem barw, jak Polski i Monako. Jak wygląda flaga narodowa określają ustawy zasadnicze (u nas konstytucja).

Polska flaga jest dwukolorowa, bez godła i godłem. To prostokąt w proporcji 5:8, w kolorach białym i czerwonym, ułożonych w dwóch poziomych pasach tej samej szerokości. Flaga z godłem umieszczonym na białym pasie przeznaczona była dla przedstawicielstw dyplomatycznych i statków handlowych. Godło dodano dlatego, że biało-czerwona chorągiewka w systemie morskiego Międzynarodowego Kodu Sygnałowego to znak H i oznacza „mam pilota na statku”. Dziś flagi z godłem używają także cywilne porty lotnicze, kapitanaty portów morskich, statki morskie. Są kraje, które używają do wszystkich tych celów jednego wzoru flagi, np. Wielka Brytania, Francja, USA.

Flaga służy do nadawania ważnych komunikatów społeczeństwu. Wywiesza się ją podczas świąt i uroczystości państwowych, opuszczeniem do połowy masztu czci pamięć dostojnika, żałobę narodową lub solidarność z żałobą zaprzyjaźnionych państw. Małe znaki flagi umieszczają na strojach sportowcy. Zdobywcy szczytów górskich zatykają ją po dojściu do celu. Flagę amerykańską zostawili na Księżycu pierwsi ludzie, którzy stanęli na jego powierzchni 20 lipca 1969 roku.

Flaga podlega ochronie. Niszczenie, palenie czy użycie do niegodnych celów traktowane jest jak obraza narodu i podlega karze. Ale np. w USA i Wielkiej Brytanii używa się flagi jako elementu wzornictwa do produkcji nie tylko patriotycznych gadżetów, lecz ubiorów, w tym bielizny. Na fladze nie wolno umieszczać innych znaków czy napisów, ale w Polsce od czasów „małyszomanii” rozpowszechnił się zwyczaj pisania na białym pasie nazwy miasta, skąd przybyli kibice, by dopingować „orła z Wisły”. Zwyczaj przeniósł się także na inne dyscypliny i jak na razie nie jest traktowany, jako niegodne traktowanie flagi.

Niektóre kraje obchodzą święto swojej flagi – np. Szwecja, USA, Polska (od 2004 roku). Państwa zmieniają flagi, są i takie, jak Dania, która ma ten sam wzór od średniowiecza. Najczęściej używane barwy to czerwień, biel, błękit, zieleń, czerń, żółć. Zwykle użyte są dwie lub trzy. Układy to pasy pionowe lub poziome, rzadziej krzyż (Wielka Brytania, kraje skandynawskie), półksiężyc (kraje muzułmańskie), koło (Japonia, Korea), gwiazda (Australia). Flagi tworzą „rodziny”. Np. skandynawskie skomponowane są na bazie krzyża, słowiańskie używają częściej barw białej, czerwonej i błękitnej, arabskie zaś – czerni, bieli, czerwieni i zieleni. Afrykanie komponują je z kolorów czerwono-żółto-zielonych.

(dj)

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież

Oglądasz teraz: Barwy narodowe, czyli flaga państwowa